Blog: Chris Heiligers.

18-04-2018

"Deze week reed ik voor het eerst met de veelbesproken Tesla Model 3!"

Mijn Model 3 vuurdoop
 
Soms heb je van die dagen die totaal anders verlopen dan je had verwacht toen je ’s ochtends het bed uitstapte. Afgelopen maandag was daar een goed voorbeeld van. ’s Middags was een Amerikaanse Tesla Model 3 eigenaar – die een roadtrip door Europa maakt – met zijn Model 3 in Breukelen, waar Nederlandse Tesla-fans en nieuwsgierigen de auto konden bekijken en zelfs proefrijden. Ik had gelukkig nog ruimte kunnen maken in mijn planning voor die dag, want deze unieke kans wilde en mocht ik eigenlijk niet mislopen! Hoewel ik al intens gelukkig was dat ik als één van de eerste Europeanen in en aan de Model 3 mocht zitten, werd mijn dag beter: ik mocht de Model 3 van Meerkerk naar Antwerpen rijden! Een saaie snelwegrit van 100 km, maar wat was ik blij en vereerd met deze unieke ervaring!
 
Voordat ik mijn ervaringen van deze dag beschrijf is het wellicht handig om te weten hoe ik tot nu toe tegenover de Model 3 sta. Ja, ik ben een Tesla-fan, maar wel een kritische fan. Ik loop niet over van de blinde liefde voor het merk en ik maak me zeer zeker zorgen om bepaalde zaken. Uiteraard moet je niet vergeten dat het om een “start-up” gaat, die het onmogelijke mogelijk heeft gemaakt. En ja, daar horen wat hordes bij. De meeste nieuwe autofabrikanten overleven het niet. Wat Tesla heeft gepresteerd heb ik veel respect voor. Ik maak me dan ook geen zorgen om de productieproblemen die inmiddels bijna dagelijks nieuws lijken te zijn. Die lossen zich in de loop van de tijd wel op en ach, dan hebben wat enthousiastelingen wat langer op hun Model 3 moeten wachten. Dat overleeft Tesla wel. Ik maak me soms wel zorgen om de afwerking en de kwaliteit van de Tesla’s, iets waar Tesla naar mijn mening last van gaat krijgen zodra er steeds meer alternatieven op de markt komen. Dus zo kijk ik ook naar de Model 3: sceptisch, met een gezonde portie optimisme!
 
Uiterlijk
Toen ik kwam aanrijden in Breukelen kon ik geen Model 3 bekennen, wel een mierenhoop Tesla-fans die zich op de parkeerplaats samenklonterden om wat later de 3 bleek te zijn. En toen stond ik voor het eerst oog in oog met de 3: mooi! Ik was meteen overtuigd. En dat terwijl ik de auto op foto’s vaak niet heel erg mooi vond. Hij leek rare vormen te hebben vanuit bepaalde hoeken en de daklijn leek soms wat te hoog waardoor hij een rare bochel had. Maar niets van dat in het echt! De proporties zijn goed, hij oogt lekker! De achterkant had wat spannender gemogen, maar ik durf nu te stellen dat ik het de mooiste elektrische auto in zijn klasse vind.
 
Afwerking en materiaalgebruik
Wie het nieuws volgt weet dat afwerking een puntje is bij Tesla. Ook van de Model 3 heb ik al wat foto’s voorbij zien komen waar ik niet vrolijk van werd. Al moet ik ook met alle eerlijkheid zeggen dat ik hier wel nog naar kijk met de gedachte dat dit eigenlijk voorproductie auto’s zijn. Hier stond echter een Model 3 voor mij, die op het eerste oog goed in elkaar stak. Geen zeer slecht passende naden en plaatwerk dat scheef was gemonteerd. Maar wel nog steeds een achterklep die schuin hing, slecht spuitwerk, water in de achterlichtunits en deurpanelen die niet meer 100% goed vastzaten. Dat blijven wel wat typische Tesla-dingetjes.
Het materiaalgebruik voor een auto in deze klasse was gewoon goed, misschien wel bovengemiddeld goed. Maar, dat hangt wel af voor welke prijs de 3 straks definitief in Europa op de markt komt en of je hem met de Nissan Leafs en Hyundai Ioniqs van deze wereld, of toch met BMW’s, Audi’s en Mercedessen moet gaan vergelijken. De 3 staat qua materiaalgebruik en uitstraling van het interieur wat mij betreft tussen die twee werelden in. Persoonlijk word ik wel blij van het mooie stuk ongelakte hout op het dashboard, dit voelt lekker huiselijk aan.
 
Rijden
En nu het belangrijkste: hoe rijdt die 3? Ik kan hier maar tot op zekere hoogte antwoord op geven, want ik heb hem hypermilend 100 km op de snelweg aan de tand mogen voelen. Toevallig reden we die dag met een Tesla Model S 75 dezelfde rit met dezelfde snelheid, dus dat was een mooie vergelijking tussen S en 3: zelfde accugrootte en beiden achterwiel aangedreven. Het verbruik van de 3 lag ongeveer 15% lager dan dat van de S gedurende dezelfde rit. Echter was de 3 volgeladen met 3 personen en bagage, de S moest alleen zijn bestuurder verplaatsen. Om diverse redenen voelt de 3 iets sportiever aan als de S: hij is lager, lichter, kleiner, je zit lager bij de grond en hebt een mooi klein en dik stuurwiel. Alles bij elkaar voelt hij dus iets lichtvoetiger aan. Daarnaast viel me de stilte op. De 3 lijkt veel stiller dan de S en is sowieso stiller dan de X. De stoel en zitpositie voelen goed, niet perfect, maar zeer zeker prima voor langere ritten. En dan het scherm, voor mij persoonlijk een minpuntje bij de onthulling van de auto. Touchscreens in auto’s worden naar mijn mening zwaar overschat, soms functioneren knoppen beter omdat je ze blindelings kunt bedienen, ook als je over hobbels rijdt. Ik ben ook geen fan van snelheidsmeters die niet voor je neus zijn gemonteerd en was bang dat het scherm met zon niet goed afleesbaar zou zijn. Echter heb ik mijn mening bijna 180 graden om moeten gooien – ik vind nog steeds dat touchscreens in auto’s zwaar overschat worden – dit is een zeer fijn scherm en het zit op de perfecte plek gemonteerd! Ik had niet gedacht dat ik dit zou zeggen. Je hoeft je hoofd niet te bewegen om de snelheid af te lezen, het scherm werkt vele malen beter – lees: sneller, vloeiender – dan in de S en X en toen ik na afloop in de S stapte, viel me op dat ik de hoge positie van het scherm in de 3 eigenlijk wel fijner vond: je hoeft minder omlaag te kijken om de auto te bedienen, waardoor je aandacht beter bij de weg blijft. Ook de zon stond gisteren op een gegeven moment op een zeer hinderlijke positie, maar dankzij het goed verduisterde panoramadak had het scherm hier geen last van.
In de auto waren de meningen verdeeld over de Autopilot van de 3. Mijn Duitse medereiziger vond net zoals ik dat de AP van de 3 het beter leek te doen dan die van de S en X, maar de Amerikaanse eigenaar van de 3 vond AP 2 in zijn S toch nog beter. In ieder geval waren we het erover eens dat AP in de 3 het gewoon buitengewoon goed deed!

Conclusie

Ik was – en ben nog steeds – kritisch op de 3. Maar, ik ben wel overtuigd dat dit een zeer fijne auto gaat worden voor velen. Hij rijdt heerlijk: zoals je van een Tesla gewend bent, maar misschien nog wel beter. De auto voelt absoluut niet slecht aan, maar je ziet wel nog dat Tesla nog steeds niet onder de knie heeft hoe je een auto met dit prijskaartje netjes in elkaar schroeft. Bij de S vind ik de rijervaring dermate goed dat ik ze dat vergeef. Plus de S was Tesla’s eerste geheel zelf ontwikkelde auto, daar horen kinderziektes en ontwerpfouten bij. Bij de 3 vind ik wel zo langzamerhand dat Tesla op dit punt beter moet gaan presteren, ze komen in mijn optiek niet meer weg met “we zijn nog maar een start-up”. Je wilt meedoen met de grote jongens, dan moet je ook in de buurt kunnen komen van hun producten! Over de kwaliteit van de auto durf ik geen uitspraak te doen. De 3 waar ik mee heb gereden is namelijk een van de eerst geproduceerde auto’s met alle bijbehorende kinderziektes. Ook bij deze auto waren dus al diverse onderdelen meermaals vervangen. Hij heeft echter al een flinke roadtrip door de VS achter de rug waarbij hij door iedereen aan de tand is gevoeld en ondanks dat voelde deze 3 wel solide aan, dus ik neig naar het voordeel van de twijfel op het gebied van kwaliteit. Dus: wel of niet een 3 nemen? Ik zeg doen! Dit is echt geen poor-man’s Model S, maar een volwaardige Tesla!



Over Chris
Chris Heiligers (30 jaar) startte in 2015 EC-Rent. Hij combineerde zijn passie voor auto’s met duurzaamheid en is nu een echte aan elektriciteit verslaafde petrolhead. “Ik wil deze levensstijl graag met anderen delen!”

Stuur ons een bericht of terugbelverzoek.